Gerçek İnsanlar ve Gerçek Hayatları

Kanser Hastalarının Hikayeleri

Jane Boreham

Benim hikayem

Bu siteye katkıda bulunmamız istendiğinde, Tulips’in bana ve aileme nasıl yardımcı olduğunu kelimelerle ifade etme fırsatı bulduğum için onur ve minnet duydum. 

 

Torunum Millie, 2018 yeni yılında Tulips için sponsorlu bir yüzme yaptığında, yaklaşık altı hafta sonra destek için kapılarını çalacağımızı bilmiyorduk.

 

 Raziye tarafından kocama verilen harika bir konuşma bizi tedavi için yola koydu, bunu birkaç hafta sonra bir peruk için kızıma da yapmıştı. 

 

Tedavim boyunca Tulips ilaçlarımın toplandığından ve hastaneye teslim edildiğinden emin oldular, yani onları kendimiz almak için acele etmemiz gerekmiyordu ve bu bizi her daim güvende hissettirdi. Tedavi bitmiş olmasına rağmen bizim için hala burda olduklarını biliyoruz. 

 Bu nedenle, üç kuşaktan oluşan bir aile olarak, Tulips’i mümkün olduğunca desteklemeye ve yardım etmeye hazırız.

 

Hepimiz Tulip’e kalpten teşekkürler diyoruz.

Fatma Arpalikli

kanser kapımı çaldı

Insanoğlu doğduğu günden itibaren omuzlarına yüklenen ya da kendi sırtlandığı sorumlulukları taşırken kendine has formüller geliştirir. Bu formüller ilanihayet sürecekmiş gibi yaşar. Sevgi de öfke de sevinç de hatta hastalıklar da bu formüllerin içinde hesaplanır.  

 

Eksilmemek için artıya geçmek,  azalmamak için çarpılmak. Eksi ve bölmeleri hep bir değiştirme çabası. Sonra bir gün kanser çaldı kapımı. Ben açmadım sanıyordum ama meğer formülün bilinmeyeniymiş. Kimsenin ulaşamadığı  DNA'mın içine yerleşıp  vücudundaki tüm değerleri değiştirmiş. O gün bu gündür hesap yapmadan yaşıyorum. Yaşamak için illaki formüle gerek yok.

Fatma Sabri

Benim Hikayem

Meme kanseri benim umutlarımı, yaşama sevincimi elimden alamadı.

6 yıl önce meme kanseriyle tam da bir Eylül günü … Önce niye ben diye ben sorguladım, çok ağladım, kırıldım, yıne de ben mücadeledi biriydim. İki  mememin tamamı alınmıştı.

Neşe dolu, gülen gezen Fatma’dan eser kalmamıştı. Fakat eşim, çocuklarım, Arkadaşlarım, bana öyle bir destek çıktılar ki.. Niye küsüyorsun hayat dedim. Kendimi daha iyi savaşmak için memelerini kestiren savanşçı kadınlara benzettim ve mücadeleye devam dedim, kazanan ben oldum.

6 yılın sonunda takılan protez memelerimle ben mutluyum, hayattayım, mücadeleyi hiç bırakmayın.

Erken Tanı Hayat Kurtarır..

Sevigi Alibaba

HAYATIN GETİRDİKLERİ


 

Vücudumu dinlemeyişimin cezasını ilerlemiş bir meme kanseriyle çektim diyebilirim.

Yıl 1998 büyük kızımı üniversiteye Türkiye’ye gönderdim.

Yıl 1999 Ortanca kızımı  üniversiteye Amerika’ya gönderdim. Ayni yıl küçük kızımı Ortaokul koleje gönderdim.

Sanırım 1997 ‘den beri halsizliklerim vardı ve giderek çoğalıyordu. Kilo da kaybetmiştim. Yattığımda nefes alamıyordum. 1999 yılınde koltuk altımda kitle farketttim. Mesleğim icabı sürekli aletler kullandığım için meslek hastalığıdır. Çok yoruluyorum ondandır dedim. HİKAYE.

Bana hayatını durdur deseler duramaycağım hayat koşusundayım maddi manevi. Ortadirek insanıyım çocuklarım okusun her şey yolunda gitsin.

Hayatınız sizin planladığınız gibi gitmezi 2001 Haziran ayında öğrendim. Koltuk altı ve Memenin yan tarafında  kitle tahta gibi sertleşmiş kolumu kurutmuştu. 13 yıldır hiç gitmediğim kadın doğum doktoruna gittim.

Hemen ultrasound memede kanser. Rahimde aşırı kanamalar.

İğneli biyopsiden sonra hem koltuk altı hem meme iki büyük kitle çıkarıldı. Yetmedi bir hafta sonra Ankara’da sağ meme tamamiyle alındı. Lenflerden zarar görenler temizlendi.

Büyük çocuklarıma yurt dışındalar diye kontrola gittim dediğim yalanla küçük kızımı da akraba ve arkadaşlara teslim ettim.

Ankara’da  ayna karşısında tek memeli oluşumu görmek . Hayatın acı  ama değerini ve tekrar yaşama sımsıkı sarılmam gerektiğini anladığım andır. O gururla kafa dikip kendime ‘kalk acil toparlan sorumlukların var’ dememle güç buldum.

Ev düzenim bozuldu. Küçük kızım dert ortağım oldu. 2002 Mayıs rahim ameliyatı. Tekrar tekrar yurtdışına gidiş gelişler. Tedaviler.Büyük kızlarımın adaya dönüşleriyle onların da isyanları niye bize söylemedin. Onları üzmemek adına sıkıntılarımı belli etmemeye çalışıyorum. Ev eskisi gibi değil.

Bugün bile ondokuz yıl önce yaşadığım bu rahatsızlıkların tesirlerini yada eksikliklerini yaşıyorum. Ama gururlu ve azimliyim.   Bu benim ikinci yaşamım. Sorduğum soru kanserden önce tekdüze yaşadığım hayatmı benimdi, yoksa kanserden sonraki inişli çıkışlı ama daha farklı bakış açılarıyla yaşadığım hayatmı?

ERKEN TANININ ÖNEMİ’ni benim vücudumu dinlemeden hayatıma ve sevdiğim çocuklarıma yaptığım üzüntü ve zararı yaşamamanız için vurguluyorum. Kontrollarınızı yapınız ki kanser varsa bile erken tedbir alasanız.

Terry Purser

Nasıl baş edeceğiz?

2018'de eşim Sally ve ben bana Melanom ve Lenfoma teşhisi konduğunda hayatımızın en büyük şokunu yaşadık. 

 Bu korkunç hastalıkla yüzleşip onunla nasıl başa çıkacağımızı düşünüyorduk. Elimizdeki her şeyi satıp İngiltere'ye geri dönme düşünceleri aklımızdan geçmişti.

 Sally 2 yıl önce Tulips için para topladığından dolayı Tulips’in yaptıklarından haberdar olmuştuk.  O zamanlar 'bir gün bizim de yardıma ihtiyacımız olabilir' dedik, ama kesinlikle bunu bizim yaşayacağımızı düşünmüyorduk.

 Tulips’le temasa geçtiğimizde bize her koşulda çok destek oldular. O zamanlar yapayalnız hissetmemize rağmen Tulips bize bir umut verdi.

 Her zaman yardım etmek için oradaydılar, devlet eczanesinden ilaçların toplanmasına ve tedavim için onları hastaneye teslim edilmesinde yardımcı oldular. Bunu 3 haftada bir ve daha sonra 2 yıl boyunca 8 haftada bir yapıyorlardı.  Aynı zamanda yaşadığımız dil engelini aşmak için bize tercüman sağladılar. Karantina süresince Tulips her şeyin yolunda gittiğinden ve bizim rutinden çıkmamız için çalışıyordu.

 Bizim için Tulips’in anlamı bu kelimelerle anlatılabilir: İhtiyaç anında başkalarına rahatlık ve yardım sunar.

Ziynet Selçuk

Benim Hikayem

 Sağlıklı yıllarımda yıllarca, elimden gelen tüm imkanlarla Kanser Hastalarına Yardım Derneği’nde gönüllü olarak yardımlar da bulundum.

 2010 yılında tiroid kanseri olduğumu öğrendim ve hiç geciktirmeden tedavime başladım. Önce tiroidlerim ve nödüller alındı, sonra tekrarlanmaması için atom tedavisi gördüm. Sonrasında yapılan düzenli kontrollerde, Aralık 2011’de göğsümde bir kitle görüldü ve ameliyata gittim.

Doktorum bana, üzülmememi ve iyi olmam için gereken her şeyi yapacağını söyleyip beni ameliyata aldı.Ameliyattan çıktığımda sağ göğsümün tümünün ve lenf bezlerimin alındığını öğrendim.

Ameliyat sonrası doktorumla görüşmemde, alınan lenf bezlerimin 2 tanesinde kanser başlangıcı olduğunu ama endişelenmem gereken hiçbir şeyin olmadığını, tüm risk faktörlerinin ortadan kaldırıldığını söyledi. Kıbrıs’a dönüp kemoterapiye başladım. Bu esnada, saçlarımın döküleceğini öğrendim ve bunun beni etkileyeceğini bilerek, moralimi yüksek tutmak için saçlarımı tamamen kazıtıp kendime bir peruk edindim. Tedavi süresince beni derinden etkileyen şeyler olmasına rağmen, ailemin ve yakınlarımın desteğiyle ayakta durmaya çalıştım.

 Göğüs kanseri olduğumu öğrenen herkes, ziyaretime geldiğinde bana her an ölebilirmişim gibi baktı ama ben bu bakışların beni etkilemesine izin vermedim. İnatla hayata tutundum, moralimi yüksek tuttum, hayatta beni mutlu eden her şeyi yapmaya daha da hevesli bir şekilde devam ettim. 2011’de tedavim tamamlandı ve kanserden kurtuldum. Bu günlere gayet sağlıklı bir şekilde gelsem de, içimde hala “acaba tekrarlar mı?” kuşkusu devam etmekte. Bugüne kadar bu kuşkunun beni alt etmesine izin vermeyerek, sağlıklı geçen günlerim için şükrettim ve hayatımı en güzel şekilde yaşamaya devam ettim.

En güzeli yaşamak. Madem bana bu ömür bahşedildi, o halde yaşayacağım!

 Kanser ölüm değildir.

 Bu hastalıkta moralinizin  nasıl olduğu çok önemlidir, size en güçlü kılan şey yüksek moral ve yaşama sevincidir.  Hayatı sevin, doyasıya yaşayın, moralinizi yüksek tutun; çünkü hayatta olmak en güzeli!

 Bu süreçte bana ve daha bir çok hastaya destek veren derneğimiz ve dernek başkanımız Raziye Kocaismail’e sonsuz teşekkürlerimi borç bilirim. Yıllardır gönüllüolarak görevime devam ettiğim Kanser Hastalarına Yardım Derneği’nin bir parçası olmaktan gurur duyuyorum. Bu hastalığa yakalanan herkese acil şifa ve sabır dilerim, unutmayın; yaşamak en güzeli.

Sevgilerimle,
ZiynetSelçuk

Barbara Willbye

Tulips Bana nasıl yardımcı oldu?

TULIPS sadece yanımda bulunarak bana yardımcı oldu. Doktorlar ve ilaç tedavisi hakkında tavsiye alabileceğim, tüm sorularıma cevap veren, bana randevularda eşlik eden ve bir kanser hastası olarak ihtiyacım olan tüm desteği bana sundular. Kanserin bizlerin yanı sıra, ailelerimizin üzerindeki etkilerini de anlayıp destek sundular. 

 

Sonsuz desteğiniz için teşekkürler Tulips. 

Bahar Gökhan

Bir gün bir konser için Ankara’daydım

Master,dil kursu,televizyon programi,konserler,album, ziraat muhendisligim,evim, cocuklarim,ailem.....Tam bir kesmekeş...
 

Bir gun,Konser icin Ankara'dayim.goğsumde uzun zamandir kitle var .kontrol altindayim ama zararsiz diyorlardi.1 yil sonra .Doktor kenarlari belirgin olmaya basladi kontrolleri 6 aya indirelim dediginde.konser donusu bakalim demistim.Sagligim isimden gerideydi.Ankara da daha da buyudugunu hissettim.Doktora gittim.digital tomografi cekildi.

Derhal ameliyat..Nasil ?Cumhurbaskanligi gorevlendirmis.Ankara Radyosunda konser var.Konseri yapayim ertesi gun ameliyata girerim dedim doktoruma .Gulumsedi.

Sonra zaten yaklasik 1 sene araliksiz ve 10.senede hala doktorum gülümsüyor. Meme kanseri.T1 ...Ahhh o surec..sarkilarimla susledim.Arayanlara gelenlere moral vermeye calistim.Raziye Kocaismail yanibasimdaydi..Can suyu gibidir baskanim...Sonra Radyoterapi...basarli bir tedavi sonrasi 3 ayda bir kontroller.veee nihayetinde 10.yil..Kontrollerimi hic aksatmadim.hatta 2 kez yaptim.Çalışma hayatina hemen döndüm ama hayati yavaslatarak yasadim..Bir MILAD cunku teshis benim icin..Kendi degerimi anladim...Beni uzenleri hayatimdan uzaklastirdim.HAYIR demeyi ogrenecegim dedim.Konserler verdim.sarkilar soyledim..Genc kizlarimizin bilinclenmesi icin televizyondan ve sosyal medyadan cagrilar yaptim.Kanserden korkmayin..gec kalmaktan korkun...ne guzel bir sözdür..Gulun,eglenin,gezin ama kontrolleri ihmal etmeyin.

Fatma Ilıcan

Benim Hikayem

Meme kanseriyle 1996 yılında tanıştım. En genç hastaydım ve çok kötüydüm. O günlerde Kanser Hastalarına Yardım Derneği ve Dernek Başkanı Raziye Hanım’la tanıştım. Bana hem maddi yönden, hem de manevi yönden yanımda oldu. 23 yıl sonra (2019’da) yine ve yeniden anımda.

Dernek Başkanımız Raziye Hanım, Dernek Yönetimi ve tüm çalışanlarına teşekkür ederim.

İlkiz Akrep

Benim Hikayem

İsmim İlkiz Akrep, 1960 Lefkoşa doğumluyum.2008 yılında meme kanseri oldum. Çok zor bir süreçten geçtim. Önce kabul etmek istemedim.  2 doktora daha gittim..Aynı tanıyı koydular. Eşimi, evlatlarımı karşıma alıp anlattım. Kendi imkanlarımla İstanbul’a gidip, Prof. Varol Çelik’te ameliyat oldum Memem velenf bezlerim alındı. Alınan memem ve lenf bezlerimi patalojide kanserli hücrelerle dolu olduğu ortaya çıktı sonrasında kemoterapi ve radyoterapi gördüm. 2008 yılında Dr. Burhan Nalbantoğlu’nda ayda 1 kez gelen Dr. Umut Bey almam gereken tedavinin şemasını çıkarıp, uygulanması için, Dr. Özlem Günkut’a verdi.  Kemoterapiyi aldım, radyoterapiyi Türkiye veya Güney Kıbrıs’ta görmem gerektiği söylendi. Çocuğum küçük, Ailem KKTC’de.. Bu nedenle Güney Kıbrıs’ta tedavi görmeyi tercih ettim. Rumcam yok, İngilizce liseden kalma, yani yetersiz. Moralim 0.. Kendime resmen işkence ediyorum. Ailemem belli etmiyorum. Gizli gizli ağlarım. Bugün oldu, aklıma her geldiğinde, psikolojim bozuluyor. Çaresizlik, etrafımda sevdiklerim. Ailem dahi çare üretmeye çalışıyorlar. Güney Kıbrıs’a  gideceğim ama nasıl başaracağım?  İşte tam o anda arkadaşım, ‘Kanser Hastalarına Yardım Derneği’ne git, Güney Kıbrıs’a, kanser hastaları için tercüman ve ulaşım desteği sağlıyorlar’ dedi. Derneğin ofisine gittim. Dernek kurucusu ve Başkanı Sn. Raziye Kocaismail ile tanıştım. Neşe Hanım, Sevgi Hanım, Işın Hanım,Pınar, Remzi , Civan.. Herkesin ayrı ayrı görevleri var ve en iyisini yapmak için canla başla çalışıyorlar ve daha ismini saymadıklarım..

Neşe, Güney Kıbrıs’a gidebilmem için randevumu aldı. Randevu günü  Remzi minibüsle ulaşımımı sağladı. Civan ise tercümanlığımı yaptı. 1 ay boyunca her gün Güney Kıbrıs’a, hiçbir ücret ödemeden Kanser Hastalarına Yardım Derneği beni götürüp, getirdi. Herkes kontrollerini zamanında yaptırmalı. 2008 yılından beri dernekten hiç kopmadım. Biz bir aile olduk. Herkes kendi işini en iyi şekilde yapmak için uğraşıyor.  Hasta çok, kendim de çorbada tuzum olsun misali yardım etmeye çalışıyorum. Kanser Hastalarına Yardım Derneği kurucusu Raziye Kocaismail, büyük küçük herkesin ablası, annesi.. Keşke o da kanser olmasaydı.  Onun zamanında, şimdiki gibi imkan da yoktu. O zorlukları yaşadıktan sonra, bizim gibi insanlara çare üretmek için derneği kurdu. Ben de hasta olmasaydım. Bu kadar duyarlı belki de olamazdım. Yaşadım, yaşayanları görüyorum ve herkese acil şifalar diliyorum.

Sue Tilt

Tulips’i daha once hiç duymamıştım

Ekim 2010'da bana kanser teşhisi konulduğunda Tulips’in  adını hiç duymamıştım ve etrafımda pek yabancı kanser hastasıda olmamıştı. Arkadaşım Carole, beni 1993'teki başlangıcından bu yana bu muhteşem kurumun başkanı olan Raziye Kocaismail'i görmeye götürdüğü için çok şanslıydım.İlk panik duygusunu aştıktan sonra, bana yabancı olan bir sistem ve aynı dili konuşamadığım bir toplum içerisinde yolumu bulmaya çalışırken neye ihtiyacım olduğunu anlayan ve endişelerimi azaltan bir kuruluşu bulmak beni çok rahatlatmıştı. Ben ne yapacağımı bilmezken randevularım benim için yapılmış, ardından reçetelerim alınmış ​​ve ilaçlarım her tedavi sonrasında hastanede beni bekliyordu.

Bu yüzden lütfen siz veya bu konuda yardıma ve rehberliğe ihtiyacı olan bildiğiniz biri var ise Tulips’in kapısını çalın. Onlar sizi desteklemek için oradalar.O zamandan beri Raziye ve Tulips ile  sonsuza dek sürecek harika bir dostluk kurdum. Çoğunuzun bildiği gibi, bağış toplama etkinliklerine ve elimden gelen her şekilde destek vermeye devam edeceğim.

En çok ihtiyacımız olduğu bir zamanda hem bana hem de kocama yardım ettikleri için Tulips’e ne kadar teşekkür etsem azdır.

Gülen Çakko

2000 yılında kanserle tanışıtım

Çok zor ve meşakkatli dönemim başladı.

 

Burada sağlıkta bazı eksikler vardı İstanbul’a gitmek zorunda kaldım. Ekonomi dipte, maneviyat, çocuklarım küçük...

 

Eş dost yardımıyla ve Kanser Hastalarına Yardım Derneği’nin katkılarıyla tedavimi oldum çok şükür. Hastalığımın her aşamasında, Derneğin yardımlarını gördüm. Allah razı olsun herkesten..

© 2020 by Elite Web Design

  • White Instagram Icon
  • White Yelp Icon
  • White Pinterest Icon
  • White Facebook Icon